توت فرنگی های خشک شده یخ زده، علیرغم اینکه در نامشان عبارت «انجماد» است، منجمد نمی شوند. در حالی که انجماد و خشک کردن انجمادی روشهایی برای حفظ مواد غذایی با حذف رطوبت هستند، اما فرآیندهای متمایز با نتایج و کاربردهای متفاوت هستند. در اینجا نگاه دقیق تری به تفاوت های این دو می اندازیم:
انجماد:
انجماد یک روش متداول برای نگهداری مواد غذایی است که شامل کاهش دمای یک ماده غذایی به زیر نقطه انجماد آن، معمولاً تا حدود 0 درجه فارنهایت (-18 درجه) یا کمتر است. هنگامی که غذا منجمد می شود، محتوای آب داخل سلول های ماده غذایی بلورهای یخ را تشکیل می دهد. این فرآیند میتواند باعث پارگی دیوارههای سلولی شود که میتواند بر بافت غذا در هنگام ذوب آن تأثیر بگذارد.
توت فرنگی منجمد همانطور که از نامش پیداست، توت فرنگی هایی هستند که در معرض دمای انجماد قرار گرفته اند. آنها شکل خود را حفظ می کنند اما زمانی که ذوب می شوند نرم و آبدار می شوند. آنها اغلب در اسموتی ها، پخت و پز و به عنوان رویه برای غذاهای مختلف استفاده می شوند.
انجماد خشک کردن:
از طرف دیگر، خشک کردن انجمادی یک روش نگهداری پیچیده تر و تخصصی تر است. این شامل ابتدا منجمد کردن غذا و سپس حذف رطوبت از طریق فرآیندی به نام تصعید است. در تصعید، یخ مستقیماً از جامد به گاز بدون عبور از فاز مایع تبدیل میشود. این فرآیند ساختار، طعم، رنگ و محتوای غذایی غذا را به خوبی حفظ می کند.
توت فرنگی خشک شده یخ زدهبا قرار دادن توتفرنگیهای تکهشده یا کامل در یک محفظه خشک کردن انجمادی، جایی که منجمد میشوند، ایجاد میشوند و سپس فشار کاهش مییابد و اجازه میدهد یخ تصعید شود. نتیجه توت فرنگی هایی است که بیشتر رطوبت خود را از بین برده اند اما شکل، طعم و ارزش غذایی اصلی خود را حفظ می کنند. آنها سبک، ترد هستند و می توانند برای مدت طولانی در دمای اتاق نگهداری شوند.
به طور خلاصه، تمایز اصلی این است که انجماد شامل نگهداری مواد غذایی در دمای زیر صفر برای حفظ آن است، در حالی که خشک کردن انجمادی شامل حذف رطوبت از طریق تصعید است. توت فرنگی خشک شده منجمد منجمد نیست. آنها خشک هستند و بافت متفاوتی نسبت به همتایان تازه یا منجمد خود دارند. آنها اغلب به عنوان یک میان وعده ترد و خوش طعم، در غلات، مخلوط های دنباله دار، و به عنوان یک عنصر در خلاقیت های مختلف آشپزی استفاده می شوند.
