ادراک گرما در فلفل ها که توسط ترکیباتی مانند کپسایسین ایجاد می شود، می تواند تحت تأثیر فرآیند کم آبی قرار گیرد. به طور کلی، سطح حرارت در فلفل های کم آب ممکن است افزایش یابد یا ثابت بماند، اما ممکن است به دلیل غلظت کپسایسین و سایر ترکیبات طعم دهنده، شدیدتر در نظر گرفته شود.
کپسایسین ماده شیمیایی مسئول تندی یا گرما در فلفل است. هنگامی که فلفل ها کم آب می شوند، محتوای آب کاهش می یابد و منجر به غلظت کپسایسین می شود. در نتیجه، شدت حرارت کلی می تواند در فلفل های کم آب در مقایسه با همتایان تازه آن ها مشخص تر باشد.
با این حال، مقیاس حرارتی اسکویل، که تندی فلفل ها را اندازه گیری می کند، همیشه یک شاخص ساده برای درک افراد از گرما نیست. عواملی مانند تحمل شخصی، جوانه های چشایی و نوع خاص فلفل می توانند بر تجربه ذهنی تندی تأثیر بگذارند.
توجه به این نکته مهم است که غلظت کپسایسین ممکن است فلفل های کم آب را تندتر نشان دهد، اما واحدهای حرارتی واقعی اسکویل (SHU) ممکن است تغییر قابل توجهی نداشته باشند. شدت حرارت درک شده تحت تأثیر نحوه تعامل کپسایسین با گیرنده های چشایی در دهان است.
به طور خلاصه، در حالی که غلظت کپسایسین در فلفل های کم آب می تواند منجر به درک شدیدتر گرما شود، تجربه خاص از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اگر با فلفلهای کمآب کار میکنید و میخواهید سطح تندی را در ظرفهایتان کنترل کنید، بهتر است طعم آن را بچشید و آن را تنظیم کنید، زیرا حرارت غلیظ ممکن است تأثیر بارزتری بر طعم کلی داشته باشد.
