سرخ کردن در دمای پایین اغلب به عنوان روشی مطرح می شود که مواد مغذی موجود در سبزیجات را بهتر از سرخ کردن در دمای بالا حفظ می کند. این روش آشپزی شامل پختن غذا در دمای کمتر از محدوده سرخ کردن معمولی است که حدود 350 درجه فارنهایت تا 375 درجه فارنهایت (175 درجه تا 190 درجه) است. با انتخاب دماهای پایین تر، طرفداران استدلال می کنند که محتوای غذایی سبزیجات در مقایسه با روش های سنتی سرخ کردن در دمای بالا بهتر حفظ می شود.
یکی از دلایل کلیدی که سرخ کردن در دمای پایین برای حفظ مواد مغذی مطلوب در نظر گرفته می شود، کاهش اتلاف مواد مغذی مرتبط با حرارت کمتر است. سرخ کردن در دمای بالا، با دمای روغن که می تواند به 375 درجه فارنهایت برسد یا از آن فراتر رود، می تواند منجر به تخریب مواد مغذی حساس، به ویژه ویتامین های محلول در آب مانند ویتامین C و برخی ویتامین های B شود.
ویتامین های محلول در آب مستعد شستشو در روغن پخت و پز یا خروج بخار در هنگام سرخ کردن در دمای بالا هستند. دماهای پایینتر مورد استفاده در روش سرخکردن در دمای پایین، این اتلاف مواد مغذی را کاهش میدهد و به حفظ ویتامینهای ضروری که برای عملکردهای فیزیولوژیکی مختلف در بدن انسان حیاتی هستند، کمک میکند.
مدت زمان پخت و پز یکی دیگر از عواملی است که باید در نظر بگیرید. سرخ کردن در دمای پایین معمولاً به زمان پخت طولانی تری نسبت به سرخ کردن در دمای بالا نیاز دارد. در حالی که قرار گرفتن طولانی تر در معرض گرما ممکن است برای حفظ مواد مغذی مخالف به نظر برسد، کلید در ماهیت متوسط و کنترل شده گرما نهفته است. زمان پخت طولانیتر به سبزیجات اجازه میدهد تا برای مدت طولانیتری در معرض سطوح پایینتر حرارت قرار بگیرند، از دست دادن مواد مغذی به حداقل میرسد و به سبزیجات کمک میکند درصد بیشتری از مواد مغذی حساس به حرارت خود را حفظ کنند.
علاوه بر این، سرخ کردن در دمای پایین به عنوان تکنیکی در نظر گرفته می شود که می تواند مواد شیمیایی گیاهی موجود در سبزیجات را بهتر حفظ کند. فیتوکمیکال ها طیف وسیعی از ترکیبات فعال زیستی از جمله آنتی اکسیدان ها، فلاونوئیدها و سایر مواد تقویت کننده سلامت را در بر می گیرند. بسیاری از این ترکیبات به دماهای بالا حساس هستند و در طول پخت و پز تجزیه می شوند. با انتخاب دمای سرخ کردن پایین تر، تعادل ظریف این فیتوکمیکال ها به احتمال زیاد حفظ می شود و به ارزش غذایی کلی سبزیجات کمک می کند.
حفظ آنتی اکسیدان ها بسیار مهم است. آنتی اکسیدان ها نقش حیاتی در خنثی کردن رادیکال های آزاد در بدن دارند که می توانند به بیماری های مزمن و پیری کمک کنند. سرخ کردن در دمای پایین کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که این ترکیبات ارزشمند دست نخورده باقی می مانند و مزایای بالقوه سلامتی را برای کسانی که سبزیجات آماده را مصرف می کنند ارائه می دهد.
در حالی که حفظ مواد مغذی تمرکز اصلی است، کیفیت حسی غذا نیز مهم است. سرخ کردن در دمای پایین باعث حفظ رنگ و بافت طبیعی سبزیجات نسبت به سرخ کردن در دمای بالا می شود. جذابیت بصری و بافت دلپذیر می تواند بر تجربه کلی غذاخوری تأثیر بگذارد و به طور بالقوه سبزیجات را فریبنده تر کند و مصرف را تشویق کند.



