هدف از افزودن شکر برای فریز کردن توت فرنگی چیست؟

انجماد توت فرنگی یک روش رایج نگهداری است که به شما امکان می دهد تا مدت ها پس از فصل برداشت از طعم تازه و مزایای تغذیه ای میوه لذت ببرید. با این حال، بسیاری از مردم ترجیح می دهند قبل از انجماد توت فرنگی، شکر را به آن اضافه کنند. این عمل ممکن است غیر منطقی به نظر برسد، به خصوص برای کسانی که قصد کاهش مصرف شکر را دارند، اما چندین دلیل قانع کننده وجود دارد که چرا اضافه کردن شکر به توت فرنگی قبل از انجماد می تواند مفید باشد. در این وبلاگ، هدف از افزودن شکر برای انجماد توت فرنگی، تأثیر آن بر میوه و نکاتی در مورد نحوه صحیح انجام آن را بررسی خواهیم کرد.

 

علم پشت انجماد توت فرنگی

قبل از بررسی علت اضافه شدن شکر، مهم است که فرآیند انجماد را درک کنید.انجماد توت فرنگیواکنش های آنزیمی طبیعی و رشد میکروبی که باعث فساد میوه می شود را کند می کند. با این حال، فرآیند انجماد نیز می تواند بر بافت، رنگ و طعم توت فرنگی به دلیل تشکیل کریستال های یخ در سلول های میوه تأثیر بگذارد. این کریستال‌های یخ می‌توانند باعث پارگی دیواره‌های سلولی شوند و پس از ذوب شدن توت‌فرنگی‌ها، بافتی نرم‌تر و گاهی نرم‌تر ایجاد کنند.

 

 

چرا قبل از انجماد شکر اضافه کنیم؟

افزودن شکر به توت فرنگی قبل از انجماد به چندین هدف کمک می کند که باعث افزایش کیفیت و ماندگاری میوه می شود:

حفظ بافت و شکل

یکی از دلایل اصلی اضافه کردن شکر به توت فرنگی قبل از انجماد، کمک به حفظ بافت میوه است. وقتی توت فرنگی ها بدون شکر منجمد می شوند، کریستال های یخی که تشکیل می شوند می توانند آسیب قابل توجهی به ساختار سلولی میوه وارد کنند و پس از ذوب شدن، بافتی مات و لطیف ایجاد کنند. شکر، وقتی با توت فرنگی مخلوط می شود، کمک می کند تا برخی از آب میوه های طبیعی میوه بیرون بیاید و شربتی ایجاد کند که توت ها را می پوشاند. این پوشش شربتی تشکیل کریستال های یخ بزرگ را کاهش می دهد و در نتیجه آسیب سلولی را به حداقل می رساند و به توت فرنگی ها کمک می کند تا بافت سفت تری پس از ذوب شدن حفظ کنند.

افزایش طعم

شکر به طور طبیعی شیرینی توت فرنگی را افزایش می دهد و خوردن آن را لذت بخش تر می کند. این به ویژه در صورتی مفید است که توت فرنگی ها کمی نارس باشند یا به اندازه دلخواه شما شیرین نباشند. هنگامی که میوه با شکر منجمد می شود، این طعم تقویت شده را حفظ می کند و آن را به گزینه ای مناسب و خوشمزه برای استفاده در دسرها، اسموتی ها یا به عنوان رویه ماست و غلات تبدیل می کند. شکر به ماندگاری طعم طبیعی توت فرنگی کمک می کند و از مزه شدن میوه های یخ زده جلوگیری می کند.

حفظ رنگ و ظاهر

توت فرنگی به خاطر رنگ قرمز پر جنب و جوشش معروف است، اما یخ زدن گاهی اوقات باعث تیره شدن یا کدر شدن میوه می شود. افزودن شکر قبل از انجماد می تواند به حفظ رنگ روشن آن کمک کندتوت فرنگی. این به این دلیل است که شکر به تثبیت رنگدانه های طبیعی میوه کمک می کند و از اکسید شدن و قهوه ای شدن در طول فرآیند انجماد و ذوب جلوگیری می کند. نتیجه یک توت فرنگی از نظر بصری جذاب تر است که وقتی آب می شود تازه تر و اشتها آورتر به نظر می رسد.

افزایش عمر مفید

افزودن شکر به توت فرنگی قبل از انجماد نیز می تواند ماندگاری میوه را افزایش دهد. در حالی که انجماد به تنهایی کار بسیار خوبی برای حفظ توت فرنگی می کند، شکر به عنوان یک نگهدارنده اضافی با مهار رشد باکتری ها و کپک هایی که ممکن است در آب میوه رشد کنند، عمل می کند. شکر از طریق اسمز رطوبت را از میوه خارج می کند و سطح فعالیت آب را کاهش می دهد که به نوبه خود احتمال فساد را حتی بیشتر کاهش می دهد.

بهبود تطبیق پذیری در دستور غذاها

توت فرنگی های منجمد شده با شکر اغلب در دستور العمل ها نسبت به توت فرنگی هایی که بدون شکر منجمد شده اند، تنوع بیشتری دارند. شربت ایجاد شده توسط شکر و آب توت فرنگی می تواند در کاربردهای مختلف آشپزی استفاده شود و به غذاها شیرینی و طعم می بخشد. به عنوان مثال، شربت را می توان به عنوان پایه سس، به عنوان شیرین کننده در نوشیدنی ها یا به عنوان رویه پنکیک و وافل استفاده کرد. خود توت فرنگی به دلیل بافت و طعم حفظ شده، می تواند به طور مستقیم در دسرها، غذاهای پخته شده یا به عنوان چاشنی بدون نیاز به شیرین کردن اضافی استفاده شود.

 

 

چگونه توت فرنگی را با شکر منجمد کنیم

اگر تصمیم گرفته اید شکر را به غذای خود اضافه کنیدتوت فرنگیقبل از انجماد، در اینجا یک راهنمای گام به گام برای انجام صحیح آن آورده شده است:

• توت فرنگی های تازه و رسیده را انتخاب کنید: با توت فرنگی های تازه و رسیده که عاری از کبودی یا کپک هستند شروع کنید. آنها را زیر آب سرد بشویید و به آرامی با دستمال کاغذی خشک کنید.
• توت فرنگی ها را پوست بگیرید و برش دهید: ساقه ها (پوست) را جدا کرده و بسته به اندازه توت فرنگی ها را به دو نیم یا چهار برش دهید. این کار باعث می شود که توت فرنگی ها را به طور یکنواخت با شکر بپوشانید.
• شکر را اضافه کنید: توت فرنگی های ورقه شده را در یک کاسه بزرگ قرار دهید. به ازای هر لیتر (تقریباً 1.5 پوند) توت فرنگی، حدود ½ فنجان شکر گرانول را روی میوه بپاشید. می توانید مقدار شکر را بر اساس ترجیحات طعمی یا شیرینی توت فرنگی تنظیم کنید.
• توت فرنگی ها را به آرامی بریزید: با استفاده از یک کاردک یا قاشق، توت فرنگی ها را به آرامی در شکر بریزید تا به طور یکنواخت پوشش داده شوند. همانطور که پرتاب می کنید، متوجه خواهید شد که شکر شروع به بیرون کشیدن آب طبیعی توت فرنگی می کند و یک شربت ایجاد می کند.
• اجازه دهید توت فرنگی ها بنشینند: اجازه دهید توت فرنگی ها حدود 10-15 دقیقه بمانند. این به شکر زمان می دهد تا کاملا حل شود و با آب توت فرنگی مخلوط شود.
• توت فرنگی ها را فریز کنید: بعد از اینکه توت فرنگی ها نشستند، آن ها را روی یک ورقه پخت که با کاغذ روغنی پوشانده اید، به یک لایه منتقل کنید. ورقه پخت را در فریزر قرار دهید و تا زمانی که توت فرنگی ها جامد شوند، فریز کنید. پس از یخ زدن، توت فرنگی ها و شربت را در ظروف دربسته یا کیسه های فریزر برای نگهداری طولانی مدت منتقل کنید.
• برچسب زدن و نگهداری: فراموش نکنید که ظروف یا کیسه های خود را با تاریخ برچسب بزنید. توت فرنگی های آغشته به شکر که به درستی نگهداری شوند می توانند تا 12 ماه در فریزر باقی بمانند.

 

 

جایگزین های شکر

اگر به دنبال کاهش مصرف شکر هستید، جایگزین هایی وجود دارد که می توانید برای حفظ بافت و طعم توت فرنگی قبل از انجماد استفاده کنید. استویا، یک شیرین کننده طبیعی، می تواند به عنوان جایگزین شکر استفاده شود، اگرچه قوام شربتی مشابهی ایجاد نمی کند. علاوه بر این، می‌توانید توت‌فرنگی‌ها را بدون هیچ شیرین‌کننده منجمد کنید و از آن‌ها در دستور العمل‌هایی استفاده کنید که می‌توانید قند اضافه شده را در حین آماده‌سازی کنترل کنید.